Kryeministri Edi Rama ka bërë të ditur se i ka përcjellë Presidentit të Shteteve të Bashkuara, Donald J. Trump, përgjigjen zyrtare lidhur me ftesën për të marrë pjesë në Bordin e Paqes, një nismë ndërkombëtare e fokusuar në promovimin aktiv të paqes globale.

Në mesazhin e tij, Rama e cilëson këtë ftesë si një nder të veçantë për Shqipërinë, duke theksuar se vendi ynë është ftuar të jetë anëtar themelues i këtij bordi. Kryeministri bën me dije se angazhimi do t’i përcillet së shpejti edhe Kuvendit të Shqipërisë për miratim, sipas procedurave kushtetuese.

Në letrën drejtuar Presidentit Trump, Rama vlerëson rolin e Bordit të Paqes si një instrument konkret dhe jo thjesht deklarativ, i krijuar për të reaguar me shpejtësi ndaj konflikteve dhe për të adresuar shkaqet e thella të paqëndrueshmërisë globale. Ai thekson se paqja nuk duhet të mbetet objekt diskutimesh formale, por të shndërrohet në veprim të drejtpërdrejtë dhe të përgjegjshëm.

Kryeministri rithekson gjithashtu aleancën e fortë mes Shqipërisë dhe Shteteve të Bashkuara të Amerikës, duke nënvizuar rolin historik dhe vendimtar të SHBA-së në garantimin e paqes dhe stabilitetit në rajon. Rama shpreh gatishmërinë e plotë të Shqipërisë për të kontribuar në këtë nismë globale, në frymën e partneritetit strategjik mes dy vendeve.

Edi Rama

✍🏻 Sot i përcolla Presidentit Donald J. Trump përgjigjen e ftesës së tij për të marrë pjesë në Bordin e Paqes. 

Së shpejti ky angazhim do t’i përcillet edhe Kuvendit të Shqipërisë për miratim. 

#KrenarpërShqipërinë🇦🇱🇺🇸🇪🇺

*** 

Bashkëlidhur përkthimi: 

Republika e Shqipërisë

Kryeministri

Tiranë, 19 janar 2026

Shkëlqesisë së Tij Z. Donald J. Trump

President i Shteteve të Bashkuara të Amerikës

Washington, DC

I nderuar Zoti President,

Po ju shkruaj për të shprehur vlerësimin tim më të thellë për angazhimin tuaj të fortë dhe udhëheqjen vizionare në themelimin e Bordit të Paqes, si edhe për t’ju falënderuar sinqerisht për ftesën që më keni drejtuar personalisht për të qenë pjesë e tij, si edhe për ftesën drejtuar vendit tim, Republikës së Shqipërisë, për të shërbyer si anëtare themeluese.

Në një kohë kur konfliktet dhe përçarja dominojnë shumë shpesh panoramën ndërkombëtare, paqja duhet të formësohet aktivisht e jo të pritet pasivisht a diskutohet pafundësisht nëpër forume politike, teksa përreth globit jetë të pafajshme humbasin kotësisht çdo minutë. Bordi i Paqes shfaqet si mishërimi i kësaj domosdoshmërie urgjente.

Duke trajtuar njëkohësisht pasojat e menjëhershme të konflikteve dhe shkaqet më të thella strukturore që e prodhojnë paqëndrueshmërinë, kjo nismë ka potencialin të shndërrohet në një model vërtetë transformues të ndërtimit të paqes në nivel global.

Duket qartë se për të qenë një organizatë e re ndërkombëtare, Bordi i Paqes nuk është konceptuar si një forum tjetër deklaratash, procedurash dhe përgjegjësish të shtyra në kohë, por si një instrument i përqëndruar dhe qëllimplotë i udhëheqjes dhe përgjegjësisë globale.

Kur filtrohet pafundësisht përmes shtresave të procedurave, paqja shumë shpesh mbërrin tepër vonë; kjo nismë mishëron me plot të drejtë kuptimin se koha, qartësia e mandatit dhe përgjegjësia personale në nivelin më të lartë janë vetë instrumente të paqes.

Prandaj, është njëkohësisht privilegj dhe nder të shpreh gatishmërinë time të plotë për të kontribuar në këtë përpjekje të rëndësishme dhe për t’u bërë tërësisht pjesë e një angazhimi të përbashkët që synon ta përkthejë vizionin në veprim.

Republika e Shqipërisë ka qenë prej kohësh një aleate e palëkundur e Shteteve të Bashkuara të Amerikës, e lidhur nga vlera të përbashkëta, respekt i ndërsjellë dhe një përkushtim i përbashkët ndaj lirisë, demokracisë dhe sigurisë ndërkombëtare.

Populli shqiptar do ta kujtojë gjithmonë dhe do ta çmojë vazhdimisht rolin parimor dhe vendimtar të Shteteve të Bashkuara të Amerikës, drejt vendosjes së paqes dhe stabilitetit në rajonin tonë në momente kritike të historisë sonë të përbashkët. Në këtë frymë të qëndrueshme partneriteti, dëshiroj të ritheksoj se Republika e Shqipërisë qëndron me vendosmëri përkrah Shteteve të Bashkuara të Amerikës, në të gjitha përpjekjet për promovimin e paqes, sigurisë dhe angazhimit konstruktiv global.

Duke pritur me interes të kontribuoj në suksesin e misionit të Bordit të Paqes, ju lutem pranoni, Zoti President dhe Kryetar i Bordit, shprehjen e konsideratës sime më të lartë.

Me respekt,

Edi Rama

Nga Vladimir Muçaj

Nisja e sesionit të ri parlamentar të vitit 2026 u shënua, fatkeqësisht, jo nga ide të reja apo alternativa serioze politike, por nga rikthimi i një opozite të vjetër në mendësi, e zhurmshme në formë dhe e varfër në përmbajtje. Seanca e parë e Kuvendit u inaugurua me ulërima, kacafytje dhe kaos verbal, një skenar tashmë i konsumuar, që dëshmon se kur shterojnë idetë dhe bie pesha politike, zhurma shndërrohet në mjetin e vetëm të opozitarizmit.
Kjo sjellje nuk është as spontane dhe as e rastësishme. Ajo përfaqëson një model opozitar të trashëguar, të mbetur peng i protagonizmit personal dhe i një opozitarizmi të tipit Gaz Bardhi, ku përplasja zë vendin e debatit dhe retorika agresive zëvendëson argumentin. Në mungesë të një vizioni alternativ për vendin, opozita zgjedh të prodhojë tension artificial, duke e trajtuar Parlamentin më shumë si arenë për shfryrje politike sesa si institucion kushtetues të përfaqësimit.
Në këtë kontekst, zhurma e Gaz Bardhit ndaj pranisë dhe rolit të Belinda Ballukut në Kuvend është politikisht e pakuptimtë dhe taktikisht e gabuar. Një politikan që pretendon zgjuarsi dhe maturi duhet, së pari, të lexojë drejt raportet e forcës brenda kampit të tij dhe, së dyti, të presë zhvillimet politike dhe penale që rëndojnë mbi figurat kyçe të aleatëve të tij, përfshirë Sali Berishën, Fatmir Mediun e çështje të tjera të hapura që ende kërkojnë përgjigje para drejtësisë.
Së dyti, faktet elektorale janë kokëforta dhe nuk mbulohen me britma parlamentare. Në zgjedhjet e 11 majit, Gaz Bardhi, si drejtues politik i Partisë Demokratike në Qarkun Fier, përballë Belinda Ballukut si drejtuese politike e mazhorancës, pësoi një humbje të rëndë. Rezultati prej vetëm katër mandatesh për PD-në në atë qark përbën një nga humbjet më të thella të viteve të fundit dhe një përgjegjësi direkte politike për drejtimin dhe strategjinë e ndjekur.
Së treti, përpara se të artikulojë sulme personale në sallën e Kuvendit, Gaz Bardhi duhet të kujtojë qëndrimet e tij publike ndaj Sali Berishës në periudhën e konfliktit të brendshëm për vulën e Partisë Demokratike. Deklaratat e asaj kohe, të bëra “me hunj” politikë kundër lidershipit historik të PD-së, mbeten pjesë e arkivit politik dhe dëshmojnë një luhatshmëri që e dobëson moralin e sotëm opozitar.
Në përfundim, sesioni i ri parlamentar kërkon përgjegjësi institucionale, ide të reja dhe debat politik serioz. Opozita nuk mund të ndërtojë besueshmëri publike duke ricikluar zhurmën, konfliktin dhe figurat e konsumuara. Pa një reflektim të thellë mbi humbjet, gabimet dhe kontradiktat e brendshme, opozitarizmi mbetet thjesht një shfaqje kaotike, e paaftë për të ofruar alternativë qeverisëse dhe për të përmbushur rolin kushtetues që i takon.