Shqipëria disponon rreth 1.04 milion hektarë tokë bujqësore, sipas të dhënave ndërkombëtare të Organizatës së Kombeve të Bashkuara për Ushqimin dhe Bujqësinë (FAO), të përmbledhura nga Banka Botërore. Kjo sipërfaqe përkthehet në rreth 10,440 kilometra katrorë, ose afërsisht 4,033 milje katrore tokë të klasifikuar si bujqësore.
Në statistikat e FAO, termi “tokë bujqësore” ka një kuptim më të gjerë se ai që përdoret shpesh në statistikat kombëtare. Përveç tokës së punueshme dhe kulturave të përhershme, si pemëtaria dhe vreshtaria, në këtë kategori përfshihen edhe kullotat dhe livadhet që përdoren për blegtori. Për këtë arsye, sipërfaqja totale e tokës bujqësore sipas statistikave ndërkombëtare rezulton më e madhe se shifrat që raportohen zakonisht në nivel kombëtar.
Duke e krahasuar këtë sipërfaqe me popullsinë prej rreth 2.36 milion banorësh, rezulton se Shqipëria ka mesatarisht 0.44 hektarë tokë bujqësore për banor, ose rreth 4,400 metra katrorë për person.
Në rajonin e Ballkanit Perëndimor, kjo tregues ndryshon nga një vend në tjetrin. Maqedonia e Veriut rezulton të ketë rreth 0.69 hektarë tokë bujqësore për banor, ndërsa Serbia rreth 0.51 hektarë për person.
Shqipëria renditet në një nivel të ndërmjetëm me 0.44 hektarë për banor, e ndjekur nga Mali i Zi me rreth 0.41 hektarë për person, ndërsa Bosnje dhe Hercegovina ka rreth 0.35 hektarë tokë bujqësore për frymë.
Në rang global, Australia kryeson me diferencë të madhe për shkak të sipërfaqeve shumë të gjera të kullotave dhe një popullsie relativisht të vogël, rreth 26 milion banorë. Pas saj renditen vende si Rusia, Brazili dhe Shtetet e Bashkuara të Amerikës, të cilat gjithashtu kanë territore të mëdha bujqësore në raport me popullsinë.
Në të kundërt, edhe pse Kina ka një nga sipërfaqet më të mëdha totale të tokës bujqësore në botë, kur kjo ndahet me mbi 1.4 miliard banorë, toka bujqësore për frymë rezulton dukshëm më e ulët.
